Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Senoritas and Seniors, Ladies and Gentlemen, That little ol’ Band from Texas… ZZ TOP











5 Τραγούδια από αυτά που ακούσαμε ή δεν ακούσαμε (παρότι το θέλαμε πολύ) το Σάββατο. Το ίδιο βράδυ στο μέγαρο μουσικής ήταν οι Javon Jackson, Buster Williams μαζί με άλλους εκπληκτικούς μουσικούς, σε ένα αφιέρωμα στο Kind of Blue του Miles Davis. Πιστεύω ότι το Kind of Blue είναι ίσως η κορυφαία δημιουργία στη μουσική Ιστορία. Καλώς η κακώς όμως τα ένστικτα υπερίσχυσαν της κουλτούρας μου και έτσι βρέθηκα στην αρένα του taekwondo να χτυπιέμαι υπό τους ήχους της κιθάρας του Billy Gibbons.

UPDATE

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Che Guevara 42 χρόνια από την εκτέλεση του

Σήμερα 9 Οκτωβρίου 2009 συμπληρώνονται 42 χρόνια από την εκτέλεση του Che. 42 χρόνια από τη μέρα που οι σφαίρες της προόδου και της ευημερίας σκότωσαν έναν άνθρωπο σύμβολο. Δε θα πλατειάσω θέλω απλός να αποδώσω έναν ελάχιστο φόρο τιμής. Μαζί με τον Che ας μου επιτραπεί να αποδώσω φόρο τιμής και σε δύο δικούς μας. Τα ονόματα αυτών Νίκος Μπελογιάννης και Νίκος Πλουμπίδης. Ο πρώτος είχε τη δύναμη να χαμογελάσει όταν μια γυναίκα του πρόσφερε ένα γαρίφαλο και ενώ η θανατική του καταδίκη ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιη. Ο δεύτερος, ήταν αυτός που έστειλε γράμμα στο δικαστήριο που δίκαζε τον Μπελογιάννη αναλαμβάνοντας όλο το κατηγορητήριο, προκειμένου να τον γλιτώσει από το απόσπασμα. 2 χρόνια αργότερα ήρθε και η σειρά του δάσκαλου να δικαστεί, με το “έθνος” να τον κατηγορεί για εσχάτη προδοσία και το κόμμα να τον αποκηρύσσει επίσης ως προδότη.
Το τραγούδι που παρατίθεται είναι ανακάλυψη του Νίκου και η πιο μετριοπαθής λέξη που βρίσκω για να το χαρακτηρίσω είναι “συγκλονιστικό”.



Άνοιξε χείλι μου,
Άνοιξε, γλυκά νά τραγουδήσω.
Άνοιξε τήν καρδιά.
Κομήτη κλείσε
τό στόμα στούς ποιητές.
Κομήτη κλείσε
τό στόμα καί φύγε.
Άνοιξε τά μάτια στήν Ελευθερία.