Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ??? / No More Trouble

Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου, ότι θα περιοριστώ σε αναρτήσεις με καθαρά μουσικά θέματα, τα οποία δεν έχουν κόστος. Σε μεγάλο βαθμό αυτό επετεύχθη, με μερικές μικρές εξαιρέσεις. Μερικές φορές όμως, γύρω μας συμβαίνουν πράγματα που δε μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Έτσι και σήμερα, το ποτήρι ξεχειλίζει για ακόμη μία φορά και εγώ αισθάνομαι ότι πρέπει να αθετήσω για μία ακόμη φορά την υπόσχεση που είχα δώσει στον εαυτό μου.
Αφορμή λοιπόν για να σπάσω τον αυτοπεριορισμό μου, είναι αυτή τη φορά, όλα όσα συμβαίνουν και ακούγονται τις τελευταίες μέρες σχετικά με τους “λαθρομετανάστες”. Καταρχήν να ξεκινήσω με τη παραδοχή ότι δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι. Το μόνο που υπάρχει είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Σκέτο. Και εφόσον υπάρχουν μόνο άνθρωποι θεωρώ ότι όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα στη ζωή, στα όνειρα και στην ευτυχία. Και εδώ μπαίνει η πρώτη ένσταση με όλα όσα ακούγονται, γράφονται και πράττονται τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας. Και η πρώτη ένσταση λέει ότι κανένας άνθρωπος δε μπορεί να θεωρείτε παράνομος ή παραβάτης σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν βρίσκεται. Επίσης δε μπορεί κάποιος άνθρωπος να έχει λιγότερα ή περισσότερα δικαιώματα ανάλογα με το πια γη πατάει κάθε φορά.
Τις τελευταίες μέρες λοιπόν στη χώρα μας και με αιτία το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, συντελείται ένα πογκρόμ με θύματα τους άτυχους ανθρώπους που ήρθαν εδώ αναζητώντας μία καλύτερη ζωή. Με εντελώς αυθαίρετο τρόπο, έχουμε αποδώσει σε αυτούς τους ανθρώπους το αίτιο τις εγκληματικότητας και τις μείωσης του βιοτικού μας επιπέδου. Αλλά εδώ θα πρέπει να συλλογιστούμε ότι ο διαθέσιμος πλούτος δεν είναι αυτός που τελικά διανέμεται σε εμάς, που αποτελούμε τη πληττόμενη ομάδα πολιτών. Ο διαθέσιμος πλούτος είναι πολύ μεγαλύτερος αλλά διασπαθίζεται σε ένα διεφθαρμένο κράτος που αποτελείται από εργολάβους, στελέχη και συμβούλους με τους οποίους η εκάστοτε εξουσία επιλέγει να συναλλάσσεται. Μετά λοιπόν το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα η Ελληνική κυβέρνηση αισθάνθηκε την ανάγκη να επανασυσπειρώσει την εκλογική της πελατεία, που όπως η ίδια λέει, αποτελείτε από συντηρητικούς ανθρώπους οι οποίοι έχασαν το αίσθημα ασφάλειας που είχαν και στράφηκαν είτε προς την αποχή είτε προς την ακροδεξιά παράταξη. Αλλά ο Πρωθυπουργός της χώρας τόνιζε με κάθε αφορμή πως δε συνεργάζεται με τα άκρα. Αυτό που όμως προκύπτει είναι ότι δε συνεργάζεται μεν με τα άκρα γιατί δε θέλει να μοιρασθεί την εξουσία (κορόιδο είναι;) αλλά ασπάζεται με μεγάλη ευκολία τις απόψεις και τις πολιτικές θέσεις αυτών. Στο διαταύτα λοιπόν, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το τόπο του, είτε γιατί εκεί δεν ήταν δυνατό να επιβιώσει, είτε γιατί το εκεί καθεστώς τον καταστούσε πολιτικά παράνομο, πέφτει θύμα ενός κακού εκλογικού αποτελέσματος για τη κυβερνώσα συντηρητική παράταξη. Και επειδή στη κυβερνώσα παράταξη αρέσκονται να μιλάνε για φιλελευθερισμό, εγώ έχω να θέσω το ερώτημα που πήγε ο κοινωνικός φιλελευθερισμός τους. Και απαντώ στο ερώτημα μόνος μου. Ποιος κοινωνικός φιλελευθερισμός και κουραφέξαλα, η παραδοσιακή δεξιά παράταξη είναι, που στη πρώτη στραβή δείχνει με κάθε τρόπο το πραγματικό της πρόσωπο.
Αλλά από τη κριτική μου δε θα ξεφύγουν ούτε οι σοσιαλιστές ή σοσιαλδημοκράτες ή όπως αλλιώς αυτοαποκαλούνται. Διάβασα σήμερα ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής διεθνούς, ανακοίνωσε ότι θα δημιουργήσει υπουργείο μετανάστευσης (???). Που πήγε το σύνθημα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα ρε παιδιά ??? Είναι ή δεν είναι πάγια αντίληψη ενός σοσιαλιστή ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ??? Αν ναι, τότε γιατί χρειάζεται ένα ειδικό υπουργείο για να διαχειριστεί ειδικά αυτούς τους ανθρώπους;
Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα τη χειραγώγηση του μέσου πολίτη και τη δημιουργία ενός ανύπαρκτου κίνδυνου. Και όλο αυτό αποκλειστικά και μόνο για την εξουσία. Η λύση για τη κυβέρνηση και τις λοιπές πολιτικές παρατάξεις (εξαιρούνται ΣΥΝ και ΚΚΕ) θα ήταν μία προσπάθεια ενημέρωσης της κομματικής τους πελατείας, ώστε η τελευταία να καταλάβει ότι δε διατρέχει κανένα κίνδυνο από δυστυχισμένους ανθρώπους που κατέφτασαν στο τόπο μας κυνηγημένοι, αναζητώντας μία καλύτερη ζωή.
Τις τελευταίες μέρες που διαδραματίζονται όλα αυτά στην Ελλάδα, ο Νίκος μου έστειλε μέσω facebook ένα πολύ ωραίο τραγούδι, δίνοντας μου και το μουσικό άλλοθι για τη σημερινή ανάρτηση. Το όλο concept είναι μία καταπληκτική ιδέα με μουσικούς από όλο τον κόσμο που έχει ως τίτλο Playing for change/Song around the world. To τραγούδι έχει για τίτλο War/No more trouble...



Ένα ακόμη τραγούδι από το ίδιο Project με τίτλο One Love



Βλέποντας όλα τα videos από τη συγκεκριμένη παραγωγή δεν είδα κάποιον Έλληνα να συμμετέχει. Εδώ βέβαια πρέπει να ομολογήσω, ότι είχα και έναν φόβο, μήπως κάποια στιγμή δω μία γνωστή φάτσα και από κάτω γράφει George, Greece. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει Ελληνική συμμετοχή, θα κάνω εγώ τη δική μου πρόταση…

6 σχόλια:

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Δηλαδή δε σου φτάνει ο Νταλάρας της διεθνούς σκηνής, θέλεις και τον αυθεντικό... Να δω μια συνεργασία Bono - Γιώργου και τι στον κόσμο...

Όταν ο υφυπουργός ΔΤ βγαίνει και λέει ότι η πρώτη προτεραιότητα της ΕΛΑΣ ήταν οι αναρχικοί αλλά τώρα είναι οι μετανάστες... Δηλαδή οι 2 προτεραιότητες της ΕΛΑΣ είναι, επαναλαμβάνω, οι μετανάστες κι οι αναρχικοί... Νομίζω ότι η πολιτική της κυβέρνησης είναι κάτι πλέον από ξεκάθαρη.

Κι έρχεται ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (!) να προτείνει υπουργείο μετανάστευσης... όπως ο Σαρκοζί που δημιούργησε το υπουργείο Μετανάστευσης, Αφομοίωσης, Εθνικής Ταυτότητας και Αλληλέγγυας Ανάπτυξης (sic)... Και προτείνει 8 μέτρα εκ των οποίων τα πρώτα 4 είναι κατασταλτικά (μηδενική ανοχή!!!, επαναπροώθηση, κλπ), μετά κάνει διάκριση σε πολιτικούς πρόσφυγες και μη νόμιμους... (δηλαδή οι οικονομικοί τι απέγιναν;) Αν δε σκεφτείς σε τι ποσοστό χορηγεί άσυλο η ελληνική πολιτεία (καμιά 10αριά το χρόνο!!!) Κι όλα αυτά είναι σοσιαλισμός...

Το χειρότερο όμως είναι ότι αυτά βρίσκουν απήχηση σε σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού... Κι όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα βγαίνουν στον πλειστηριασμό του κομματικού λαϊκισμού, cry them Joyshine(άλλως γνωστό κι ως Κλαφ'τα Χαράλαμπε)...

giati_baba? είπε...

Καταρχήν θα πρέπει, όσοι κατοικοεδρευουμε σε τούτο το αχούρι, να βάλουμε καλά στη κούτρα μας ότι εδώ δεν καταπατώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί απλά για να καταπατήσεις κάτι θα πρέπει να υπάρχει...Στο μπουρδέλο αυτό υπάρχει μόνο ο Κωστάκης, ο Γιωργάκης, ο Μαρκογιαννάκης και αναρίθμητοι ακόμη αθλιοι, ανευθυνα παράσιτα που ζούν απο την καθολική ανοχή όλων μας (αναγκαίος πλεανασμός...) που κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου αποχαυνωμένοι και διπλωμενοι με την κουβέρτα των μικροαστικών ανασφάλειων μας.Σήμερα οι μετανάστες, αυριο οι αντεξουσιαστές μεθαυριο κάτι άλλο και άντε πάλι απο την αρχή...Είμαστε θλιβερά ευκολοι και ευπλαστοι σαν πλαστελινη στα χέρια του κάθε πολιτικάντη άθλιου ανεπάγγελτου.
Δεν υπάρχουν λοιπόν δικαιώματα σε αυτή την χώρα (και σε πολλές ακόμη υποθέτω...), υπάρχει μόνο χειρισμός των μαζών και στρέψη του ενός ανθρώπου κατά του διπλανού του, τόσο φθηνά και άκοπα για αυτούς που νιώθουν αυτονόητο ότι είναι οι μόνοι που έχουν δικαιώματα εδώ, δικαιώματα τόσο καταλυτικά σαν να είμαστε όλοι το τσιφλίκι τους, δικαιώματα να κάνουν ότι γουστάρουν, δικαιώματα που τους δώσαμε όλοι εμείς με την ανοχή, την απάθεια ή την αποχαυνωση μας.

chmarni είπε...

Καταρχήν βλέπω ότι ανάβει η συζήτηση και γουστάρω πολύ. Ήθελα να επεκταθώ και σε άλλα θέματα, όπως η γελοιότητα που παρακολούθησα σε επανάληψη για κάνα πεντάλεπτο στη τηλεόραση του ΣΚΑΙ και είχε ως τίτλο 100 μεγαλύτεροι Έλληνες. Η αποθέωση ήταν η αντιδικία για το αν ο Παπανικολάου ήταν σημαντικότερος από τον Σωκράτη. Λες και αν ζούσαν αυτοί οι δύο θα είχαν καμιά ανάγκη για τέτοιες συγκρίσεις. Και αναφέρω αυτό το γεγονός για να δείξω την εθνικιστική στροφή που συντελείτε στην Ελλάδα. Έχω την αίσθηση ότι αν η δικτατορία των συνταγματαρχών είχε τα μέσα, τέτοιου είδους παραγωγές θα έκανε.
Νίκο, αυτό που μου κάνει τεράστια εντύπωση είναι ότι το αίσθημα ανασφάλειας δε μπορεί να απορρέει από την ύπαρξη αντιεξουσιαστών και μεταναστών. Το αίσθημα ανασφάλειας απορρέει από την ανικανότητα – Αδιαφορία που επιδεικνύει η αστυνομία, όταν κάποιος απευθυνθεί σε αυτή γιατί του έχουν διαρρήξει, για παράδειγμα, το σπίτι. Επομένως στόχος είναι η ικανοποίηση του (ακρο) δεξιού συναισθήματος της κομματικής πελατείας της κυβερνώσας συντηρητικής παράταξης, προκειμένου αυτή να επανασυσπειρωθεί. Τώρα για την Αξιωματική αντιπολίτευση τι να πω. Εξουσία για την εξουσία. Και προκειμένου αυτό να επιτευχθεί… Ότι γουστάρει ο λαός… Όμως οι ίδιοι απαντούν στο ερώτημα που έθεσαν περί Σοσιαλισμού ή Βαρβαρότητας και επιλέγουν το δεύτερο.
Giati_Baba, πάντα με τον απόλυτο και άκρως εύστοχο τρόπο έκφρασης σου. Το θέμα για μένα είναι ότι οι ΓιωργοΚωστάκιδες – Μαρκογιαννάκιδες Όριζαν και ορίζουν εκτός από τη ζωή αυτών που τους ψηφίζουν και τη δική μου ζωή. Έτσι η δική μου ζωή (και η δική σου και πολλών άλλων) εξαρτάται από αυτούς που είτε βολεύτηκαν με μία θεσούλα στο Ελληνικό Δημόσιο είτε φιλοδοξούν για κάτι τέτοιο. Άστα να πάνε όλα black σε αυτό το χαμαιτυπείο…
ΥΓ. Ρε Νίκο γιατί πρέπει να τα κλάψω εγώ ???

giati_baba? είπε...

Τι να λέμε ρε Χρήστο...Εδώ ζούμε την πλειοψηφία του 7% και το κόμμα πωλητών βιβλίων παίζει όλο και πιο δραστικό ρόλο.Πραγματικά ντρέπομαι που σκάσανε οι Χρυσαυγίτες στον Άγιο Παντελεήμωνα καιχτύπαγαν τους ανθρώπους και οι περίοικοι τους αποθέωναν.Για την απόλυτη κατάντια μιλάμε και δεν πάει πιο κάτω...Μια αδύναμη κυβέρνηση όμηρος του Καρατζαφέρη και αυτών που θέλουν να φάνε ότι προλάβουν στο υπόλοιπο της θητείας αυτού του θιάσου.

Να μην ξεχάσουμε βέβαια και την αποφασιστική συνδρομή των καναλιών στη καλλιέργεια αυτής της φοβικής ατμόσφαιρας κατά ανθρώπων που στην πλειοψηφία τους είναι κατατρεγμένοι, ταλαιπωρημένοι και εξαθλιωμένοι, έρμαια εκμετάλευσης απο τους διάφορους ελληνάρες είτε για τις χαμαλοδουλειές που απαξιούν να κάνουν οι ίδιοι είτε ακόμη χειρότερα απο κάποιοιους ΄''άφαντους'' που λειτουργούν ως νταβατζήδες τους, ρουφώντας το αίμα τους καθημερινά...

fotini είπε...

θα μου επιτρεψετε να επικεντρωθω στη μουσικη????
λοιπον κυριοι, ειναι υπεροχη!!!

chmarni είπε...

Φωτεινή πολύ καλά κάνεις και επικεντρώνεσαι στα τραγούδια και όχι στις γεωπολιτικές μου αναλύσεις :-)
Ούτως ή άλλως το Blues-hand είναι ένα μουσικό blog.