Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ??? / No More Trouble

Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου, ότι θα περιοριστώ σε αναρτήσεις με καθαρά μουσικά θέματα, τα οποία δεν έχουν κόστος. Σε μεγάλο βαθμό αυτό επετεύχθη, με μερικές μικρές εξαιρέσεις. Μερικές φορές όμως, γύρω μας συμβαίνουν πράγματα που δε μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Έτσι και σήμερα, το ποτήρι ξεχειλίζει για ακόμη μία φορά και εγώ αισθάνομαι ότι πρέπει να αθετήσω για μία ακόμη φορά την υπόσχεση που είχα δώσει στον εαυτό μου.
Αφορμή λοιπόν για να σπάσω τον αυτοπεριορισμό μου, είναι αυτή τη φορά, όλα όσα συμβαίνουν και ακούγονται τις τελευταίες μέρες σχετικά με τους “λαθρομετανάστες”. Καταρχήν να ξεκινήσω με τη παραδοχή ότι δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι. Το μόνο που υπάρχει είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Σκέτο. Και εφόσον υπάρχουν μόνο άνθρωποι θεωρώ ότι όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα στη ζωή, στα όνειρα και στην ευτυχία. Και εδώ μπαίνει η πρώτη ένσταση με όλα όσα ακούγονται, γράφονται και πράττονται τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας. Και η πρώτη ένσταση λέει ότι κανένας άνθρωπος δε μπορεί να θεωρείτε παράνομος ή παραβάτης σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν βρίσκεται. Επίσης δε μπορεί κάποιος άνθρωπος να έχει λιγότερα ή περισσότερα δικαιώματα ανάλογα με το πια γη πατάει κάθε φορά.
Τις τελευταίες μέρες λοιπόν στη χώρα μας και με αιτία το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, συντελείται ένα πογκρόμ με θύματα τους άτυχους ανθρώπους που ήρθαν εδώ αναζητώντας μία καλύτερη ζωή. Με εντελώς αυθαίρετο τρόπο, έχουμε αποδώσει σε αυτούς τους ανθρώπους το αίτιο τις εγκληματικότητας και τις μείωσης του βιοτικού μας επιπέδου. Αλλά εδώ θα πρέπει να συλλογιστούμε ότι ο διαθέσιμος πλούτος δεν είναι αυτός που τελικά διανέμεται σε εμάς, που αποτελούμε τη πληττόμενη ομάδα πολιτών. Ο διαθέσιμος πλούτος είναι πολύ μεγαλύτερος αλλά διασπαθίζεται σε ένα διεφθαρμένο κράτος που αποτελείται από εργολάβους, στελέχη και συμβούλους με τους οποίους η εκάστοτε εξουσία επιλέγει να συναλλάσσεται. Μετά λοιπόν το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα η Ελληνική κυβέρνηση αισθάνθηκε την ανάγκη να επανασυσπειρώσει την εκλογική της πελατεία, που όπως η ίδια λέει, αποτελείτε από συντηρητικούς ανθρώπους οι οποίοι έχασαν το αίσθημα ασφάλειας που είχαν και στράφηκαν είτε προς την αποχή είτε προς την ακροδεξιά παράταξη. Αλλά ο Πρωθυπουργός της χώρας τόνιζε με κάθε αφορμή πως δε συνεργάζεται με τα άκρα. Αυτό που όμως προκύπτει είναι ότι δε συνεργάζεται μεν με τα άκρα γιατί δε θέλει να μοιρασθεί την εξουσία (κορόιδο είναι;) αλλά ασπάζεται με μεγάλη ευκολία τις απόψεις και τις πολιτικές θέσεις αυτών. Στο διαταύτα λοιπόν, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το τόπο του, είτε γιατί εκεί δεν ήταν δυνατό να επιβιώσει, είτε γιατί το εκεί καθεστώς τον καταστούσε πολιτικά παράνομο, πέφτει θύμα ενός κακού εκλογικού αποτελέσματος για τη κυβερνώσα συντηρητική παράταξη. Και επειδή στη κυβερνώσα παράταξη αρέσκονται να μιλάνε για φιλελευθερισμό, εγώ έχω να θέσω το ερώτημα που πήγε ο κοινωνικός φιλελευθερισμός τους. Και απαντώ στο ερώτημα μόνος μου. Ποιος κοινωνικός φιλελευθερισμός και κουραφέξαλα, η παραδοσιακή δεξιά παράταξη είναι, που στη πρώτη στραβή δείχνει με κάθε τρόπο το πραγματικό της πρόσωπο.
Αλλά από τη κριτική μου δε θα ξεφύγουν ούτε οι σοσιαλιστές ή σοσιαλδημοκράτες ή όπως αλλιώς αυτοαποκαλούνται. Διάβασα σήμερα ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής διεθνούς, ανακοίνωσε ότι θα δημιουργήσει υπουργείο μετανάστευσης (???). Που πήγε το σύνθημα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα ρε παιδιά ??? Είναι ή δεν είναι πάγια αντίληψη ενός σοσιαλιστή ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ??? Αν ναι, τότε γιατί χρειάζεται ένα ειδικό υπουργείο για να διαχειριστεί ειδικά αυτούς τους ανθρώπους;
Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα τη χειραγώγηση του μέσου πολίτη και τη δημιουργία ενός ανύπαρκτου κίνδυνου. Και όλο αυτό αποκλειστικά και μόνο για την εξουσία. Η λύση για τη κυβέρνηση και τις λοιπές πολιτικές παρατάξεις (εξαιρούνται ΣΥΝ και ΚΚΕ) θα ήταν μία προσπάθεια ενημέρωσης της κομματικής τους πελατείας, ώστε η τελευταία να καταλάβει ότι δε διατρέχει κανένα κίνδυνο από δυστυχισμένους ανθρώπους που κατέφτασαν στο τόπο μας κυνηγημένοι, αναζητώντας μία καλύτερη ζωή.
Τις τελευταίες μέρες που διαδραματίζονται όλα αυτά στην Ελλάδα, ο Νίκος μου έστειλε μέσω facebook ένα πολύ ωραίο τραγούδι, δίνοντας μου και το μουσικό άλλοθι για τη σημερινή ανάρτηση. Το όλο concept είναι μία καταπληκτική ιδέα με μουσικούς από όλο τον κόσμο που έχει ως τίτλο Playing for change/Song around the world. To τραγούδι έχει για τίτλο War/No more trouble...



Ένα ακόμη τραγούδι από το ίδιο Project με τίτλο One Love



Βλέποντας όλα τα videos από τη συγκεκριμένη παραγωγή δεν είδα κάποιον Έλληνα να συμμετέχει. Εδώ βέβαια πρέπει να ομολογήσω, ότι είχα και έναν φόβο, μήπως κάποια στιγμή δω μία γνωστή φάτσα και από κάτω γράφει George, Greece. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει Ελληνική συμμετοχή, θα κάνω εγώ τη δική μου πρόταση…