Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

Καλή χρονιά

Έφτασε λοιπόν και η φετινή πρωτοχρονιά. Έτσι και εγώ κάτι πρέπει να γράψω προς αποχαιρετισμό του χρόνου που φεύγει, αλλά και για το καλωσόρισμα αυτού που έρχεται.
Έτσι λοιπόν λίγες ώρες πριν την αλλαγή, είμαι εδώ πάνω από το πληκτρολόγιο μου και ψάχνω τις πιο όμορφες λέξεις για να διατυπώσω τις ευχές μου.
Απολογισμό χρονιάς θα αποφύγω να κάνω, γιατί φοβάμαι μήπως και το ισοζύγιο, μου βγει αρνητικό. Απλός δε μπορώ να μη θυμηθώ τη στιγμή που πάντρεψα ένα καταπληκτικό ζευγάρι. Θέλω να τους ευχαριστήσω μέσα από τη καρδιά μου για τη τιμή που μου έκαναν. Μία προσωπική στιγμή ακόμη που θέλω να ξεχωρίσω είναι ο γάμος του παιδικού μου φίλου το καλοκαίρι στη Σαμοθράκη με τον οποίο και συγκινήθηκα πολύ, μιας και ήταν και ο μικρότερος της παρέας.
Τούτο το ιστολόγιο όμως είναι μουσικό και έτσι για μία ακόμη φορά ψάχνω μέσα σε έναν ωκεανό τραγουδιών να βρω κάτι κατάλληλο για την περίσταση. Αυτή τη φορά θέλω κάτι αισιόδοξο που να έχει όμως και λίγη δόση μελαγχολίας ώστε να μπορέσει να με εκφράσει. Θέλω κάτι σημερινό και φρέσκο σαν τον χρόνο που σε λίγες ώρες θα έρθει. Θέλω κάτι που να είναι κοντά σε αυτό που εγώ είμαι, κάτι που να μιλάει για μουσική ας πούμε. Θέλω κάτι που θα γεννά συναισθήματα νοσταλγίας αλλά και ελπίδας. Έτσι λοιπόν κατέληξα σε μία νεαρή κοπέλα από μία κυκλοφορία στα τέλη του 2007. Έτσι για αυτή τη πρωτοχρονιά επιλέγω την μόλις 21 ετών σκοτσέζα Amy Macdonald. H Amy Macdonald, έχει κυκλοφορήσει μόλις ένα cd με τίτλο “This Is The Life”. Έχει γράψει μόνη της τους στίχους και τη μουσική σε όλα τα τραγούδια του cd και εκ του αποτελέσματος θα τη χαρακτήριζα ταλαντούχα και μία καινούρια ελπίδα για τη μουσική.
Το τραγούδι που επιλέγω από αυτό το cd έχει τίτλο “Let’s Start A Band” και το αφιερώνω σε όλους και όλες σας.
Όσο για μένα διατηρώ ακόμη το δικαίωμα μου στη σκέψη, στα συναισθήματα και την αισθητική μου. Εύχομαι σε όλους και όλες καλή χρονιά και για μία ακόμη φορά ένα βήμα πιο κοντά στα όνειρα του καθενός.
Επίσης όπως πάντα… Διατελώ υμέτερος… Χρήστος



Put a ribbon round my neck and call me a libertine
I will sing you songs of dreams I used to dream
I will sail away on seas of silver and gold
Until I reach my home

Give me a guitar and I’ll be a troubadur
Your strolling minstrels 12th century door to door
I don’t know anymore if that feeling is past
Will it last?
how can you be sure?

And how do I know if you’re feeling the same as me?
And how do I know that that’s the only place you want to be?

Give me a stage and I’ll be a rock and roll queen
Your 20th century cover of a magazine
Rolling Stone here I come
Watch out everyone
I’m singing, I’m singing my song

Give me a festival and I’ll be your Glastonbury star
The lights are shining, everyone knows who you are
Singing songs about dreams, about hopes, about schemes
Oooh they just came true

And how do I know if you’re feeling the same as me?
And how do I know that that’s the only place you want to be?
And how do I know if you’re feeling the same as me?
And how do I know that that’s the only place you want to be?

And if you want it too, then there’s nothing left to do
Lets start a band
Lets start a band
Lets start a band
Lets start a band

9 σχόλια:

giati_baba? είπε...

Καλή Χρονιά!!!
Ελπίζω η καινούρια χρονιά να είναι καλύτερη απο τη προηγούμενη για όλους...άν και δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα να ευχόμαστε με βάση τον χρόνο που έτσι κι αλλιώς δεν είναι παρα μόνο απλά ένας χρηστικός κώδικας συννενόησης...Μια καλή ευχή για όλους μας θα ήταν κάθε μέρα να είμαστε καλύτεροι απο τη προηγούμενη...ας κλειδώνουμε κάθε ημέρα κι απο ένα κομμάτι μας στον μικρόκοσμο μας, κι όταν τα μαζέψουμε όλα, να τον πετάξουμε μακριά...

Η (μεγάλη) τιμή δική μας, αλλά όταν υπάρχει πραγματικη ανθρώπινη σχέση κάποια πράγματα είναι απλά και αναμενόμενα, όπως το να είναι ο καλύτερος φίλος σου στο πλάι σου σε μια απο τις πιο ξεχωριστές στιγμές στη ζωή σου...(και στην αναμενόμενη επόμενη...)

giati_baba? είπε...

Απαραίτητη διευκρινηση:
''κι απο ένα κομμάτι του κακού εαυτού μας''...

giati_baba? είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
elf είπε...

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά!!! Γεμάτη ευτυχισμένα στιγμιότυπα να θυμάσαι και μουσικές ν' ακούς. Και για πρόσεχε λίγο φέτος: ο γάμος είναι κολλητική ασθένεια, πιάνεις το "μικρόβιο" με τον αέρα :-)

elf είπε...

Πολλές ευχές και στον giati baba και τη σύντροφό του. Να 'στε καλά. Και να αγαπιέστε χωρίς όρους και όρια.

chmarni είπε...

@ Giati_Baba? Σε Ηλικία 17 ετών διάβασα το χρονικό του χρόνου του Stephen Hawking. Το βιβλίο ξεκινούσε με τη φράση πως η άνθρωποι θεωρούν το χρόνο ως μία αδιάλειπτη σταθερή ροή, για να καταλήξει στη φράση του, πως αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο λάθος. Στη συνέχεια ο συγγραφέας πραγματεύεται το χρόνο με επιστημονικά αλλά και φιλοσοφικά κριτήρια. Έκτοτε θεώρησα τον εαυτό μου αρκετά προνομιούχο, γιατί κατά την ενηλικίωση μου, είχα μία σπουδαία πληροφορία για τον μακρόκοσμο τον οποίο είμαι σε θέση να αντιλαμβάνομαι.
Τώρα στα 35 μου προσεγγίζοντας και εγώ λίγο πιο φιλοσοφικά το θέμα χρόνος, λέω πως στη πραγματικότητα που βιώνουμε γύρω μας, ο χρόνος είναι το μοναδικό υπαρκτό κεφάλαιο. Οπότε από εμάς εξαρτάται το πώς θα διαχειριστούμε και θα αξιοποιήσουμε το διαθέσιμο κεφάλαιο. Μία μονάδα χρόνου ή αλλιώς μία στιγμή μπορεί να μην έχει καμία αξία ή μπορεί να αξίζει όσο η ολότητα του σύμπαντος.
Γιατί όμως γράφω όλα αυτά τα βαρύγδουπα. Giati_baba, θέλω να σου πω πως ο χρόνος, δεν είναι ένας χρηστικός κώδικας συνεννόησης. Απλά χρησιμοποιείται κατά αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με τη διαδικασία που τον προσμετράμε, αλλά και τον αξιοποιούμε ή τον σπαταλάμε. Με βάση αυτή τη προσέγγιση θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη. Για να καταλήξω στο συλλογισμό μου θα πω πως ο χρόνος η μόνη πραγματική περιουσία που έχουμε σε αυτή τη ζωή. Τη κληρονομούμε με τη γέννηση μας και τη κληροδοτούμε τη στιγμή που φέρνουμε άλλους ανθρώπους στο κόσμο.
@Elf. Σε ευχαριστώ πολύ και εύχομαι τα καλύτερα για εσένα τον γιο σου και τον σύζυγο σου. Αλλά ρε συ Elf με τρομάζεις λίγο… Μήπως ξέρεις κάτι που δε ξέρω ? :-)

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Χμμ, πολύ φιλοσοφική διάθεση σου βγήκε με το σωτήριον έτος 2009. Δε μου αρέσει και τόσο όμως η οικονομική διάσταση που δίνεις στο χρόνο. Άλλωστε μ'αυτήν την έννοια, δε γνωρίζουμε το ύψος του κεφαλαίου κι άρα στη διαχείρισή του θα υπάρχουν πάντα κενά.

Μην ξεχνάς όμως ότι ο χρόνος δεν είναι κάτι το ανεξάρτητο άλλα μια εγγενής διάσταση του χωροχρόνου. Έτσι, εγώ κι εσύ και..., ως κομμάτια αυτού του χωροχρόνου, δεν έχουμε απλά τις 3 χωρικές διαστάσεις αλλά και τη διάσταση του χρόνου, όχι ως επίκτητο κεφάλαιο, αλλά ως εγγενές στοιχείο της ύπαρξής μας.

Που το πάω βέβαια με όλα αυτά; Πουθενά, απλά έχουμε καιρό να βρεθούμε στο ίδιο τραπέζι για να επιδοθούμε σε παρόμοιες συζητήσεις κι είπα να το κάνω διαδικτυακά...

Ανώνυμος είπε...

Καλή χρονιά με υγεία.

chmarni είπε...

@ Ανώνυμος. Ευχαριστώ πολύ και ανταποδίδω τις ευχές ολόψυχα !!!