Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2008

ΠαλιοRock Καταστάσεις

Καταστάσεις για παλιοRockάδες λοιπόν σήμερα.
Εν αρχή για σήμερα έχουμε τον Paul Rogers. Ιδρυτικό στέλεχος δύο πολύ μεγάλων σχημάτων στα τέλη της δεκαετίας του 60’ και στη δεκαετία του 70’. Φυσικά μιλάμε για τους Free και τους Bad Company. Το τραγούδι που εδώ ακούμε είναι από μία πρόσφατη εκτέλεση και φέρει τίτλο Wishing Well. Στη σκηνή διακρίνονται ακόμη οι Slash και Neal Schon. Το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο LP Heartbreaker που κυκλοφόρησε το 1973.



Για τη συνέχεια περνάμε σε μία γερμανική Hard Rock μπάντα από τη δεκαετία του 1970. Πρόκειται για τους Epitaph. Η μπάντα δημιουργήθηκε το 1969 στο Dortmund της Γερμανίας από τους Cliff Jackson (Φωνητικά, Κιθάρες), Bernd Kolbe (Ηλεκτρικό μπάσο, Φωνητικά) και Jim McGillivray (drums). To 1972 η μπάντα κυκλοφωρεί το δεύτερο Album της με τίτλο Stop, Look and Listen, από το οποίο ακούμε το ομώνυμο τραγούδι.



Μήπως χρειάζεται κανείς γιατρό; Σίγουρα όχι οι Humble Pie. Μια Super Band που δημιουργήθηκε το 1968 από τους Steve Marriott (Κιθάρες φωνητικά), Peter Frampton (Κιθάρες, Φωνητικά), Greg Ridley (Μπάσο) και τον εβδομήντα ετών ντράμερ Jerry Shirley. Εδώ τους ακούμε (και βλέπουμε) από το Reunion της μπάντας σε μία διασκευή ενός τραγουδιού του Ray Charles. Ο Τίτλος αυτού I don’t need no Doctor…





Από το ένα Reunion στο άλλο. Λατρεύω τα Reunions. Θεέ μου, αυτή κι αν δεν είναι Super Band. Όπως λέει και το όνομα τους η αφρόκρεμα. Η μπάντα δημιουργήθηκε το 1966 από τους Jack Bruce (Μπάσο φωνητικά), Eric Clapton (Κιθάρες, φωνητικά ) και Ginger Baker (ντραμς). Στιχουργός της μπάντας ο ποιητής Peter Brown.
Μάιος του 2005 και οι δείκτες στο Big Ben σταματούν. 27 χρόνια μετά τη διάλυση της μπάντας, οι προβολείς στο Royal Albert Hall του Λονδίνου έχουν ανάψει και στη σκηνή είναι οι Cream. Το τραγούδι που ακούμε έχει τίτλο NSU και συμπεριλαμβάνεται στο πρώτο δίσκο της μπάντας που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 66 με τίτλο Fresh Cream.
Άντε, να σπάσει η γκαντεμιά ρε πούστη…



Για τη συνέχεια αλλάζουμε ύφος, στυλ και μεριά του ατλαντικού. Πάμε σε μία μπάντα που ο ήχος της θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί, Blues. Παρόλα αυτά είναι η μεγαλύτερη Rock μπάντα όλων των εποχών. O λόγος για τους Allman Brothers Band. Η μπάντα δημιουργήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1969 στη Florida από τους Duane Allman (slide κιθάρες και ηλεκτρικές κιθάρες), Gregg Allman ( Φωνητικά, όργανο), Dickey Bets (Κιθάρες, Φωνητικά), Berry Oakley (Μπάσο), Butch Trucks (Ντραμς) και Jai Johanny “Jaimoe” Johanson (Ντραμς). Στις 29 Οκτωβρίου του 1971 ο Duane Allman χάνει τη ζωή του σε τροχαίο στη Georgia καθώς οδηγούσε τη μηχανή του. Ένα χρόνο μετά στις 11 Νοεμβρίου του 1972 τρία τετράγωνα πιο μακριά από το σημείο που είχε σκοτωθεί ο Duane Allman χάνει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τη ζωή του ο μπασίστας της μπάντας Berry Oakley. Παρόλα αυτά η μπάντα που υφίστανται μέχρι και σήμερα συνεχίζει αφήνοντας το στίγμα της ως τη πιο θρυλική Blues Rock μπάντα.
Από τον Πρώτο δίσκο της μπάντας που έφερε ως τίτλο το όνομα της ακούμε το Trouble no More.



Μένουμε στην άλλη άκρη του ατλαντικού και πάμε να ακούσουμε μία από τις κορυφαίες σύγχρονες Rock μπάντες, σε μία διασκευή ενός πολύ κλασικού τραγουδιού. Οι Widespread Panic λοιπόν διασκευάζουν Black Sabbath. Fairies wear boots και μία εκπληκτική (απογειωτική θα έλεγα) εκτέλεση.
Οι Widespread Panic δημιουργήθηκαν το 1985 στην Αθήνα της Georgia από τους Michael Houser και John Bell. Συγκαταλέγονται στις κορυφαίες σύγχρονες Rock μπάντες ενώ εδώ και μία δεκαετία είναι από τους κύριους εκφραστές ενός μουσικού κινήματος που ονομάστηκε Jam Bands. Elf νομίζω ότι δικαιωματικά αυτό το τραγούδι σου ανήκει…



Επιστροφή στη σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας και σε μία μπάντα για την οποία θα μπορούσα να πω πως ο τρόπος παιξίματος τους είναι ολοκληρωτικός. Ο λόγος για τους Jethro tull. Η μπάντα δημιουργήθηκε το 1967 από τους Ian Anderson (Φωνητικά, Φλάουτο, κιθάρες και άλλα πολλά), Mick Abrahams (κιθάρες φωνητικά), Glen Cornick (Μπάσο) και Clive Bunker (Ντραμς). Το 1968 και μετά και από ένα μικρό πέρασμα του Tomy Iommi (Black Sabbath) στις κιθάρες, στη μπάντα έρχεται ο κιθαρίστας Martin Barre. Ενώ το 1970 στη μπάντα προστίθεται ο οργανίστας John Evan. Πραγματικά μου είναι πολύ δύσκολο να κατασταλάξω στο ποιος είναι ο αγαπημένος μου δίσκος από τους Jethro tull. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ενδεχόμενος μία ψυχακαταναγκαστική διαδικασία. Αν όμως έπρεπε να το κάνω, για τελείως προσωπικούς λόγους, θα επέλεγα το Heavy Horses από τη χρονιά του 1978.
Πάμε λοιπόν στο σημερινό μας τραγούδι. Το 1970 οι Jethro Tull κυκλοφορούν το τρίτο τους LP με τίτλο Benefit. Από αυτό το LP ακούμε το κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο με τίτλο With You There To Help Me. Νίκο αφιερωμένο…



Παραμένουμε στη βρετανική σκηνή και πάμε σε πιο Progressive καταστάσεις. Μία από τις μπάντες που χαρακτήρισαν τη Progressive σκηνή στη δεκαετία του 1970 είναι οι Camel. Δημιουργήθηκαν το 1971 από τους Andrew Latimer (Κιθάρες), Peter Bardens (keyboards), Andy Ward (Ντραμς) και Doug Ferguson (Μπάσο). Το 1974 η μπάντα κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο Mirage. Το άλμπουμ καταγράφει τεράστια εμπορική επιτυχία και όχι άδικα. Από το συγκεκριμένο δίσκο θα ακούσουμε μία μουσική τριλογία με τίτλο Lady Fantasy. Πιο συγκεκριμένα τα τρία θέματα που παρατίθενται έχουν τίτλο Encounter/Smiles For You/Lady Fantasy.
Δεν θα το αφιερώσω σε κάποια κοπέλα, γιατί αυτή που θα της αφιερωθεί αυτό το τραγούδι, δε βρέθηκε ακόμη. Για να είμαι ειλικρινής βρέθηκα πολύ κοντά στο να το αφιερώσω κάποια στιγμή, αλλά τελευταία στιγμή το ξανασκέφτηκα και συγκρατήθηκα. Θα το αφιερώσω όμως σε ένα φίλο που αγαπώ πολύ και για τον οποίο δε χρειάζεται καμία δεύτερη σκέψη. Βασίλη ξέρω ότι σου αρέσει πάρα πολύ, οπότε… δικό σου…







Ξαναλλάζουμε λοιπόν όχθη στον Ατλαντικό και επιστρέφουμε στις Ηνωμένες πολιτείες για να συναντήσουμε τρία απίστευτα παλικάρια. Το όνομα αυτών ZZ TOP. Δημιουργήθηκαν το 1969 στο Texas από τους Billy Gibbons (Κιθάρες, φωνητικά), Dusty Hill (Μπάσο, φωνητικά, keyboards), and Frank Beard (drums). Το 1973 η μπάντα κυκλοφορεί τον τρίτο της δίσκο με τίτλο Tres Hombres και δύο χρόνια μετά το Fandango! Το 2004 οι ZZ TOP προσκεκλημένοι του Eric Clapton στο Crossroads Guitar Festival ξεκινούν την εμφάνιση τους με το La Grange από το Tres Hombres και το Tush από το Fandango!



Για το τέλος έχουμε έναν πολύ αγαπημένο τραγουδιστή κιθαρίστα συνθέτη και στιχουργό. Αν σε όλα τα παραπάνω έπρεπε να δώσουμε όνομα αυτό θα ήταν Neil Young. O Neil Young Καναδός, έκανε μία τεράστια καριέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες γράφοντας τη δική του ιστορία στη Folk/Rock σκηνή. Ο Neil Young έχει μπει δύο φορές στο Rock and Roll Hall of Fame, μία το 1995 για το προσωπική του καριέρα και μία το 1997 ως μέλος των Buffalo Springfield.
To 1971 o Neil Young κυκλοφορεί έναν καταπληκτικό δίσκο με τίτλο Harvest. Ο δίσκος σπάει ταμία και γίνεται 4 φορές πλατινένιος. Από το Harvest λοιπόν θα ακούσουμε το κομμάτι με το οποίο κλείνει ο δίσκος, με τίτλο Words (Between the lines of age)...



Ξέρω ότι πολλοί θα διαβάσουν αυτό το Post και θα πουν ότι δεν συμπεριέλαβα διάφορες μπάντες. To Rock ως έννοια, αποτελεί κάτι πολύ ευρύ και ως εκ τούτου, είναι αδύνατο να μπορέσει να καλυφθεί μέσα από μία παράθεση 10 τραγουδιών. Αυτό που προσπαθώ να κάνω μέσα από αυτό το Post, αλλά και γενικότερα σε αυτό το ιστολόγιο, είναι να δώσω αγαπημένα μεν τραγούδια, αλλά κατά κύριο λόγο αντιπροσωπευτικά από διάφορες μουσικές σκηνές και από διάφορες εποχές.
Άντε και ένα Bonus Track… Οι Little Feat δημιουργήθηκαν το 1969 στο Los Angeles από τους George Lowell και Bill Payne. Αποτελούν δε χαρακτηριστική μπάντα της αμερικάνικης Folk/Rock/Country σκηνής. Το 1974 η μπάντα κυκλοφορεί τον τέταρτο δίσκο της με τίτλο Feats Don’t Fail Me Now. Από αυτό το LP ακούμε το κομμάτι που έμελλε να χαρακτηρίσει τη μπάντα και να δώσει το όνομα του στον George Lowell. To Κομμάτι έχει τίτλο Rock & Roll Doctor. Καλές ακροάσεις…

11 σχόλια:

houlk είπε...

Εξαιρετικές επιλογές. Μου έκανες καλή παρέα, αυτό το κυριακάτικο απόγευμα. Και μου θύμισες πολλά, πάρα πολλά...

chmarni είπε...

Houlκ χαίρομαι πραγματικά που σου άρεσαν οι επιλογές μου. Σχετικά με αυτό που γράφεις ότι θυμήθηκες πολλά, εγώ θα σου πω ότι έχω συνδυάσει όλες τις φάσεις της ζωής μου, τα τελευταία 18 – 20 χρόνια, με κάποια τραγούδια ή κάποια Lps που άκουγα κατά καιρούς. Έτσι πολλές φορές, λέω χαριτoλογόντας, ότι οι αναμνήσεις μου έχουν μουσική υπόκρουση. Κάτι σα Video Clip.

houlk είπε...

Video clip αναμνήσεων;
Εντυπωσιακό, αλλά έχεις δίκιο.
Ετσι ακριβώς συμβαίνει και με μένα.
Καλή βδομάδα.

elf είπε...

Τα άκουσα όλα! Ευχαριστούμε. Καλό ΣΚ!!!

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

ΥΓ0: Σωστός! Παλιοροκιές με την απαραίτητη δόση δεινοσαυρισμού, για να μην ξεχνάμε τις (μπ)ρίζες μας...
ΥΓ1: Ποια γκαντεμιά να σπάσει;
ΥΓ2: Γιατί 2 βίντεο Humble Pie;
ΥΓ3: Μην ξεχνάς τη σημαντική απώλεια των WP. Επίσης θα κάνουν συναυλία αλλαγής χρόνου στο Ντένβερ με support τους Yonder Mountain String Band. Και γαμώ... (ήδη sold out)
ΥΓ4: Ευχαριστώ για την αφιέρωση! Πρέπει να σου πω όμως τι δεν το άκουσα διότι όπως ξέρεις πολύ καλά το συγκεκριμένο δίσκο τον ακούω πάντα μονορούφι. Ο μόνος δίσκος που θα θαφτεί μαζί μου...
ΥΓ5: Δεν είναι περίεργο πως ένα μήνυμα μπορεί να αποτελείται μόνο από υστερόγραφα...

chmarni είπε...

Νίκο.
Απ. ΥΓ1. Η γκαντεμιά που μας έχει στοιχειώσει εδώ και δέκα περίπου χρόνια. Επίσης σε κινήσεις που κάνω προς την ίδια κατεύθυνση (σπάσιμο γκαντεμιάς) έκοψα μετά από 16 χρόνια τις φαβορίτες μου. (Από τα 16 χρόνια εξαιρούνται οι 18 μήνες που ήμουν φαντάρος).
Απ. ΥΓ2. Τα δύο Clips των Humble Pie είναι ένα τραγούδι που επειδή είναι πολύ μεγάλο προφανώς αυτός που το ανέβασε το έσπασε στα δύο.
Απ. ΥΓ4. Εγώ στο τάφο θέλω να πάρω το Desire του Dylan, λόγο του τραγουδιού “One more cup of coffee for the road…”
ΥΓ Για τεχνικούς λόγους δεν μπόρεσα να σε πάρω τηλέφωνο το τελευταίο καιρό. Ελπίζω πως από Τρίτη θα τα καταφέρω…

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Και να απαρνηθούμε τον γκούρου-γκούρου; ΠΟΤΕ!!! Εγώ λέω να βάλω τη φωτογραφία του στο κομοδίνου μου να το βλέπω πριν πέσω για ύπνο...

chmarni είπε...

Όχι τον γκουρού, μην τον αναφέρεις, είμαι σε οριακά επίπεδα, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΓΚΟΥΡΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ !!!!

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

ΓΚΟΥΡΟΥ

chmarni είπε...

Πάντα ήθελες να με εκδικηθείς...

Νίκος Τσαχουρίδης είπε...

Σαν ένας άλλος Charles Bronson...