Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Αναδημοσίευση Νο 2

Η αλήθεια είναι ότι παρά την απόφαση μου να αναδημοσιεύσω κάποια Posts από το The Brocker, το παρακάτω δεν ήταν στις προθέσεις μου. Αφορμή και αιτία για την αναδημοσίευση του στάθηκε ένα Post που ανάρτησε η elf αλλά και η απάντηση που μου έδωσε στο σχόλιο μου.
Για την ιστορία το Post δημοσιεύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους και είχε τίτλο “Είναι ωραία να πέφτεις”.

Μανόλης Φάμελλος - Είναι ωραία να πέφτεις.
Άκουσα για πρώτη φορά το Μανόλη Φάμελλο το 1993 συνοδευόμενο από ένα καταπληκτικό συγκρότημα που λέγονταν ποδηλάτες.
Θυμάμαι ακόμη τον ενθουσιασμό μου όταν διαπίστωσα ότι μπορεί να υπάρχει Ελληνικό Folk. Έκτοτε τον είδα ζωντανά στη Θεσσαλονίκη αρκετές φορές. Τα τελευταία 8 χρόνια που ζω στην Αθήνα δεν έχω πάει να τον ακούσω καμία φορά και μάλλον θα πρέπει να αισθάνομαι απολογούμενος για αυτό.
Σήμερα παραθέτω ένα διδακτικό τραγουδάκι από τη solo καριέρα του (χωρίς τους ποδηλάτες).



Όποια πόρτα κι αν είχα ανοίξει πίσω με περίμενε η θλίψη
Μα οι προσευχές σαν γυρίσουν πίσω ξανά
Και οι στροφές δε μας οδηγούν πουθενά
Είναι ωραία να πέφτεις, αν αντέχεις να πέφτεις ίσως μάθεις να πετάς τελικά…

Νόμιζα ότι είχα μάθει να πέφτω. Θεωρούσα ότι ήξερα να χάνω. Έτσι νόμιζα ότι ήμουν έτοιμος να πετάξω. Για μία ακόμη φορά όμως δεν άντεξα τη πτώση. Για μία στιγμή αρνήθηκα να αποδεχθώ την ήττα. Έτσι λοιπόν δε δικαιούμαι να ελπίζω πως θα πετάξω.
Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να συνεχίσω ασκητικά περιμένοντας την επόμενη πτώση. Και μέχρι τότε υπομονή. Γιατί είναι βέβαιο πως η στιγμή αυτή θα ξανάρθει . Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι αν κανείς θα πέσει. Αυτό είναι το βέβαιον. Το ζητούμενο είναι η αντοχή στη πτώση.
Έτσι και εγώ είμαι εδώ και περιμένω καρτερικά την επόμενη πτώση, ως τη μεγαλύτερη πρόκληση, προκειμένου να αποδείξω ότι μπορώ να πετάξω…

ΥΓ1. Το να σηκωθείς από μία πτώση δε δηλώνει πάντα δύναμη. Ίσως είναι η μοναδική αντίδραση ελλείψει άλλης επιλογής.

ΥΓ2 Ο μοναδικός τρόπος να μάθεις να πέφτεις, είναι να φας τα μούτρα σου πολλές φορές. Εγώ πιθανόν δεν έχω συμπληρώσει το νούμερο…

ΥΓ3 Όπως λέει και το τραγούδι, είναι ωραία να πέφτεις…

ΥΓ4 Όπως λέει και μία καλή φίλη, όλα στο μυαλό μας είναι.

ΥΓ5 Όπως λέω και εγώ, κατά τη πτώση άφησε τον εαυτό σου εντελώς χαλαρό και περίμενε να δεις που στο διάολο θα καταλήξεις. Όσο ανθίστασαι πονάς περισσότερο αυξάνοντας το κίνδυνο για κατάγματα.

5 σχόλια:

elf είπε...

Ο Φάμελλος είναι από τις κρυφές μου αγάπες. Είναι μαζί με τον Ζιώγαλα οι πρώτοι που είχα ακούσει να πειράζουν τόσο όμορφα τα δημοτικά. Το "εγέρασα, μανούλα μου" ή το "Βασιλική" είναι από αυτά που ακόμα θεωρώ υπέροχα.

Όσον αφορά την πτώση, εμείς τα 'παμε ήδη. Σημασία έχει η πρόσκρουση.

Πάντως το τελευταίο (που λες εσύ) ισχύει απόλυτα και για τις μηχανές. Ευτυχώς, οι τούμπες μου μέχρι τώρα ήταν ανώδυνες (παπί οδηγώ), δεν έχω βρεθεί στην ανάγκη να χρειαστεί να πετάξω.
Καλό βράδυ!

chmarni είπε...

Γεια σου Elf. Οι δύο πρώτοι δίσκοι του Φάμελλου με του ς ποδηλάτες είναι καταπληκτικοί.. Όπως γράφω και στο κύριο σώμα του Post είναι μία υπέροχη απόπειρα για Ελληνικό Folk.
Αλήθεια είδες τη μουσική πρόταση που σου είχα κάνει εδώ http://blues-hand.blogspot.com/2008/07/blog-post_12.html ;
Πιστεύω ότι θα σε ενδιέφερε πολύ το συγκεκριμένο cd.

Τώρα σχετικά με τη μηχανή, θαυμάζω το θάρρος σου να οδηγείς δίκυκλο ανάμεσα στη καφρίλα που κυκλοφορεί στους Ελληνικούς δρόμους.

Giousurum είπε...

kalimera...
proti fora erxomai sta meri sas...
mou arese pou vrika kapoion na agapa tin blues...
tha ithela na do kapoia stigmi kai kapoia post gia ellinika blues group...

chmarni είπε...

@ giousurum. Καλωσόρισες λοιπόν στα μέρη μας. Και εγώ θα ήθελα να ανεβάσω υλικό για κάποιες ελληνικές Blues μπάντες, ιδιαίτερα από τη Θεσσαλονίκη που εδώ και 25 χρόνια συμβαίνουν εκπληκτικά πράγματα (Blues Wire, Nick and the Backbone). Το βασικότερο πρόβλημα είναι η ανεύρεση οπτικοακουστικού υλικού το οποίο θα μπορούσε να στηρίξει ένα σχετικό Post. Σιγά – Σιγά όμως συγκεντρώνω υλικό και ελπίζω πως κάποια στιγμή θα μπορέσω να ανεβάσω μία ανάρτηση με Ελληνικές Blues μπάντες.
ΥΓ. Ευπρόσδεκτος στα μέρη μας και θα χαρώ να σε ξαναδώ. Θα περάσω και εγώ από τα δικά σας για επιμόρφωση και σχολιασμό…

elf είπε...

Δεν το είχα δει, ήταν τον καιρό που έλειπα σε διακοπές. Το είδα τώρα όμως και σ' ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ. Που με σκέφτηκες, που νοιάστηκες και που μπήκες στον κόπο.

Δεν ήξερα καν ότι υπήρχε. Δεν ξέρω καν αν υπάρχει και τώρα. θα το γυρέψω πάντως - καλά κατάλαβες, τον Λόρκα τον αγαπώ πολύ.

Καλό ΣΚ!