Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

Αναδημοσίευση

Τον Μάρτιο που μας πέρασε βρέθηκα στη πολύ δυσάρεστη θέση να καταργήσω ένα Blog το οποίο ήταν και η εκκίνηση μου στο μαγικό χώρο των Blogs.
Τους λόγους τους εξήγησα στο τελευταίο Post εκείνου του blog και δε νομίζω ότι έχει κανένα νόημα να επανέλθω. Όλο όμως αυτό το διάστημα, από τη μέρα κατάργησης του The Brocker, μέχρι και σήμερα, αισθάνομαι ότι απαρνήθηκα ένα κομμάτι του εαυτού μου. Έτσι λοιπόν ήρθε ο καιρός να αναδημοσιεύσω κάποια από τα Posts που εκεί είχα ανεβάσει.
Έτσι για σήμερα επιλέγω ένα Post που είχα ανεβάσει την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008 με τίτλο "Σκόρπιες σκέψεις".
Είναι ένα Post το οποίο έγραψα σε μία πραγματικά πολύ δύσκολη συγκυρία για μένα.
Μετά από 6 ακριβώς μήνες έχω να παρατηρήσω ότι τελικά ξανάρχισα το κάπνισμα καθώς επίσης ότι συνεχίζω να μην έχω αποκτήσει τα υλικά... :)
Το Post λοιπόν είχε ως εξής:

Σκόρπιες σκέψεις

Άσπρο το τοπίο. Είναι δύσκολα στη πρωτεύουσα όταν χιονίζει. Ακόμη πιο δύσκολα και για μένα που το σπίτι μου βρίσκεται επί ανηφορικής οδού, με αποτέλεσμα η έξοδος από αυτό να καθίσταται ακόμα πιο προβληματική.
Το πιο παράξενο βέβαια είναι μία αίσθηση ανελευθερίας που σου δημιουργείτε λόγο του γεγονότος, ότι δε μπορείς να μετακινηθείς εύκολα. Γεγονός είναι ότι τις περισσότερες Κυριακάτικες βραδιές τις περνάω στο σπίτι μου εν αναμονή της εργάσιμης εβδομάδας που έπεται. Παρόλα αυτά είναι ενοχλητικό να νιώθεις σαν αποκλεισμένος. Είναι κάπως σαν να βρίσκεσαι σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Δεν είναι και τελείως άσχημα όμως. Είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για περισυλλογή και ανασύνταξη σκέψεων και δυνάμεων. Έτσι λοιπόν και εγώ έχω ανοίξει ένα μπουκάλι Jack Daniels, έχω βάλει και ωραία μουσική και έχω βυθισθεί στις σκέψεις μου κοιτώντας το άσπρο τοπίο έξω από το παράθυρο μου. Δε μελαγχόλησα απόψε. Τα δύσκολα (για μία ακόμη φορά) πέρασαν, το αισθάνομαι. Τώρα μπαίνω σταδιακά στη φάση των παράξενων συναισθημάτων. Πότε ανακούφιση και πότε μία γλυκιά θλίψη. Ξέρω ότι την επόμενη Κυριακή θα μιλάω για τη τρίτη φάση που δεν είναι άλλη από την επιστροφή στη ρουτίνα. Δεν είμαι χαρούμενος για αυτό, αλλά νομίζω ότι είναι αναπόφευκτο. Ίσως όμως είναι από τις ελάχιστες φορές που και εγώ ο ίδιος προσμένω αυτή την επιστροφή.
Η ώρα περνά εύκολα όταν ακούς όμορφη μουσική. Ιδιαίτερα όταν αυτή συνοδεύεται από τη δέουσα οινοποσία. Είμαι αντίθετος σε κάθε μορφή εξάρτησης. Είτε αυτή αφορά ουσίες, είτε συναισθήματα. Εγώ που υπήρξα ίσως ο πιο εξαρτημένος άνθρωπος, μιας και κάπνιζα σαράντα με πενήντα τσιγάρα κάθε μέρα. Μερικές φορές όμως το αλκοόλ βοηθάει. Εντάξει είχα πάντα μία έφεση προς τη κατανάλωση αλκοόλ αλλά καμία σχέση με εξάρτηση. Ούτε καν υποψία αυτής. Έτσι πιστεύω ότι η ευεργετική υποστήριξη που μου παρείχε ήρθε η ώρα να σταματήσει. Προς το παρόν όμως μου έχει δημιουργήσει μία πολύ ευχάριστη αίσθηση. Νομίζω ότι απέχω από τη μέθη τρία περίπου ποτά. Κάθε φορά που είμαι σε αυτό το σημείο αγαπάω όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου.
Μα σήμερα (ελέω και των καιρικών συνθηκών) είμαι παντελώς μόνος, χωρίς μάλιστα να έχω και τη δυνατότητα να κάνω κάτι για αυτό. Έτσι αφού δε μπορώ να έχω κάποιον κοντά μου για να αισθανθώ αυτό το λίγο πριν τη μέθη συναίσθημα, νιώθω ότι αγαπάω όλους τους ανθρώπους. Το είπαμε και παλιότερα. Υλικά δεν έχω για να τα μοιραστώ μαζί τους. Αυτά δεν αξιώθηκα να τα αποκτήσω (ακόμη). Αυτό που σίγουρα έχω, μπορώ και θέλω να μοιραστώ είναι όμορφα συναισθήματα. Κάτι άλλο το οποίο μπορώ να μοιραστώ με όλους είναι (τι άλλο ???) ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι από ένα καλλιτέχνη τον οποίο μισώ. Τώρα βέβαια τίθεται το ερώτημα, αφού τον μισείς γιατί τον βάζεις. Το κάνω για να αποδείξω πόσο όμορφα αισθάνομαι απόψε.

Διατελώ υμέτερος,
The B-Rocker, κατά κόσμων chmarni.



Don't believe me if I tell you
Not a word of this is true
Don't believe me if I tell you
Especially if I tell you I'm in love with you

Don't believe me if I tell you
That I wrote this song for you
There just might be some other silly pretty girl
I'm singing to

Don't believe a word
For words are so easily spoken
And your heart is just like that promise
Made to be broken

Don't believe a word
'Cause words can tell lies
And lies are no comforting
When there's tears in your eyes

Don't believe me if I tell you
Not a word of this is true
Don't believe me if I tell you
Especially if I tell you that I'm in love with you

Don't believe a word

8 σχόλια:

giati_baba? είπε...

Τρομερή εκτέλεση!Μεγάλος μουσικός...Δεν ξέρω, αλλά πάντα τον εκτιμούσα αλλά και τον συμπαθούσα ιδιαίτερα, ίσως επειδη ήταν και κολλητός με τον μεγάλο Phil...
Πάντως όταν ακούς αυτή την μουσική, δεν γίνεται να μην αγαπάς όλο τον κόσμο...

chmarni είπε...

Τώρα το να αγαπάς όλο το κόσμο με ένα τραγούδι που λέει “μη με πιστεύεις αν σου λέω πως σ’ αγαπώ, μη πιστεύεις λέξη απ’ όσα σου λέω” είναι λίγο οξύμωρο, αλλά τέλος πάντων.
Επέστρεψες ???

giati_baba? είπε...

Δεν έχεις άδικο...χα!χα!Αλλά είναι κομματάρα το άτιμο!
Επέστρεψα ρε γαμώτο, χθές το βράδυ...Δες το blog και θα καταλάβεις την ήττα...

elf είπε...

Τζακ Ντάνιελς και χιόνι στην Αθήνα. Σχεδόν τα νοσταλγώ με 38 βαθμούς έξω.
Εγώ πίνω λευκό παγωμένο κρασί, όπως φαντάζεσαι. Εσύ τα ήπιες τότε τα άλλα τρία ποτά σου;
Ελπίζω η δύσκολη να πέρασε πια. Κι ας σημαίνει αυτό πως ξανάρχισες τη ρουτίνα και το τσιγάρο.
Καληνύχτες!

chmarni είπε...

Το προηγούμενο βράδυ από τη μέρα που είχα γράψει αυτό το post ήμουν στο Σκουφάκι, καθόμουν δίπλα στη τζαμαρία και έβλεπα το χιόνι που έπεφτε στη Σκουφά. Απίστευτη εικόνα...
Όπως θα υπέθεσες τα ήπια και τα υπόλοιπα τρία ποτά...
Η δύσκολη (για άλλη μία φορά) πέρασε, αλλά άφησε μία πικρία και κάνα δύο άσπρες τρίχες (που ευτυχώς δεν διακρίνονται εύκολα).
Όσο για το τσιγάρο θα το ξανακόψω, το έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου...

Vasilis είπε...

Αυτός ο εαυτός σου πρέπει να έχει βαρεθεί αυτή την υπόσχεση που μονίμως ξεχνάς. Πάρτο απόφαση και κόφτο το γαμημένο!!! Είσαι πολύ ικανός να ξεπερνάς τις δυσκολίες και τις στενοχώριες χωρίς αυτή τη μαλακία να κρέμεται από το στόμα σου. Δεν χρειάζεται να πληρώνεις και φόρο στις κολοκαπνοβιομηχανίες (και στο κολοκράτος) κάθε φορά που έχεις τις μαύρες σου!!!

Κατά τα άλλα, φανταστική εκτέλεση ενός αγαπημένου τραγουδιού. Κι εγώ δεν τον πάω πολύ τον Gary(ζει) Moore, αλλά μετά από αυτό τον συμπαθώ (και χωρίς να έχω πιεί τίποτα).

chmarni είπε...

Ρε συ Βασίλη τι διαδικτυακό κράξιμο είναι αυτό !!! Εντάξει θα το κόψω… Κάποια στιγμή…

Vasilis είπε...

Αντε να δούμε πότε θα είναι αυτή η στιγμή!!!!