Σάββατο, 12 Ιουλίου 2008

Τραγουδάκια...

Τελικά έχει καθιερωθεί κάθε Σάββατο να ανεβάζω Post. Μουσικό ιστολόγιο επισκεφτήκατε, μουσική θα σας βάλω να ακούσετε. Σήμερα δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο αφιέρωμα. Έτσι η διάθεση θα καθορίσει και την επιλογή των τραγουδιών.
Το πρώτο μας τραγούδι για σήμερα είναι ένα τραγούδι από ένα σκαθάρι. Ο λόγος για τον θρυλικό George Harrison. Το κομμάτι συμπεριλαμβάνεται στον δίσκο "All Things Must Pass" που είναι το πρώτο προσωπικό Album του George ματά τη διάλυση των Beatles. Το LP κυκλοφόρησε το 1970 και έγινε 6 φορές πλατινένιο. Αποτελεί δε τον πιο εμπορικό δίσκο που έκανε οποιοδήποτε μέλος των Beatles μετά τη διάλυση του συγκροτήματος. Ο George Harrison πέθανε από καρκίνο στις 29 Νοεμβρίου του 2001. Ένα χρόνο μετά στις 29 Νοεμβρίου του 2002, η σύζυγος (Olivia) και ο γιος του (Dhani) μαζί με τη βοήθεια του Eric Clapton διοργανώνουν το Concert for George στο Royal Albert Hall του Λονδίνου. Από εκεί και η εκτέλεση που θα ακούσουμε με ερμηνευτή τον Billy Preston. Στη σκηνή διακρίνονται ακόμη οι Eric Clapton, Dhani Harrison, Paul Mccartney, Ringo Starr, Jeff Lynne και Sam Brown.
I really want to see you
Really want to be with you
Really want to see you lord
But it takes so long, my lord



Γλυκά ξεκινήσαμε και συνεχίζουμε με ένα τραγούδι που λέει μη φοβάσαι το σκοτάδι. "Don't be afraid of the Dark" λοιπόν και "The Robert Cray Band". Ο Robert Cray ξεκίνησε τη καριέρα του το 1980 και πρόκειται για ένα εξαιρετικό Blues Soul κιθαρίστα και τραγουδιστή. Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1988 και συμπεριλαμβάνεται στον ομώνυμο δίσκο.



Επόμενος σταθμός στο σημερινό μας ταξίδι μία Αμερικάνικη Hard Rock/psychedelic μπάντα από το Los Angeles της California. Το τραγούδι που ακούμε ονομάζεται "Nature's Way" και είναι από το καταπληκτικό LP "Twelve Dreams of Dr. Sardonicus" που κυκλοφόρησε το 1970. Εδώ να πούμε και μία ενδιαφέρουσα ιστορία. Κύριο μέλος της μπάντας είναι ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Randy California. Το κανονικό του όνομα είναι Randy Craig Wolfe. Randy California τον αποκαλούσε ο Jimi Hedrix, όταν και έπαιζαν μαζί στους Jimmy James & the Blue Flames το καλοκαίρι του 1966, για να τον ξεχωρίζει από έναν άλλο Randy που υπήρχε στη μπάντα, τον οποίο και αποκαλούσε Randy Texas !!!



Πάμε λοιπόν σε έναν μεγάλο μουσικό έρωτα. Η μπάντα ονομάζεται Traffic. Πρόκειται για μία Αγγλική Folk/Rock μπάντα από το Birmingham, που δημιουργήθηκε από τον Steve Winwood το 1967. Υπόλοιπα μέλη της μπάντας οι Jim Capaldi, Chris Wood και Dave Mason.
Το τραγούδι που εδώ ακούμε είναι το John Barleycorn Must Die, από τον ομώνυμο δίσκο που κυκλοφόρησε το 1970. Καμιά φορά λέω ότι αν μου έβαζαν ένα πιστόλι στον κρόταφο και μου έλεγαν διάλεξε ένα τραγούδι (μόνο έτσι θα μπορούσα να επιλέξω ένα και μόνο τραγούδι), το τραγούδι που θα επέλεγα θα ήταν αυτό.



Δε ξέρω, αλά αυτή τη φορά έχω έμπνευση. Όπως θα καταλάβατε συνεχίζω με μεγάλους (μουσικούς) έρωτες. Για τη συνέχεια ένα τραγούδι που στο υποτιθέμενο σενάριο του πιστολιού στον κρόταφο θα ήταν σοβαρά υποψήφιο. Το τραγούδι λέγεται "Travelin' Light" και είναι από τον πολύ αγαπημένο JJ CALE. Το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο LP "Troubadour" το οποίο κυκλοφόρησε το 1976.
Δε ξέρω, αλλά όποτε ακούω το συγκεκριμένο τραγούδι ένα "Κουφάλες θα σας σκίσω" βγαίνει από μέσα μου.

Travelin' light, is the only way to fly
Travelin' light, just you and i
One-way ticket to ecstasy
Way on down, follow me
Travelin' light, we can go beyond
Travelin' light, we can catch the wind
Travelin' light, let your mind pretend
We can go to paradise
Maybe once, maybe twice
Travelin' light, is the only way to fly



Και συνεχίζω με μεγάλες εμπνεύσεις. 1972 και ο Tim Buckley κυκλοφορεί τον 7ο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Greetings from LA". Ένα επίσης πάρα πολύ αγαπημένο τραγούδι μέσα από αυτό το LP με τίτλο "Make it Right".
ΥΓ. Elf επειδή από ότι κατάλαβα έχεις μεγάλη αδυναμία στον Lorca, να σου πω πως ο Tim Buckley το 1970 κυκλοφόρησε ένα δίσκο με μελοποιημένα (από τον ίδιο) ποιήματα του Lorca. Ο δίσκος ο οποίος είχε και μεγάλη εμπορική επιτυχία φέρει ως τίτλο το όνομα του ποιητή, δηλαδή Lorca. Ο δίσκος έχει γίνει επανέκδοση και κυκλοφορεί σε cd από την Elektra (θυγατρική της Warner).




Τι θα λέγατε για λίγο ατμοσφαιρική Regue ? Το 1975 ο Peter Tosh ηχογραφεί τον δίσκο με τίτλο "Legalize It". Ο δίσκος κυκλοφορεί την επομένη χρονιά (1976) και προκαλεί μεγάλη αίσθηση. Μέσα από το Legalize It ακούμε το "igziabeher" το οποίο είναι γνωστό και με τον τίτλο "let jah be praised"



Να περάσουμε σε κάτι πιο R&B/Funk. Στη χρονιά του 1973 λοιπόν και στον Dr John που μας λέει ότι βρισκόμαστε στη σωστή μεριά αλλά τη λάθος στιγμή. Το τραγούδι λοιπόν Right place wrong time από το LP In the Right Place. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μπάντα που παίζει στον συγκεκριμένο δίσκο είναι οι θρυλική Funk μπάντα The Meters.



Και επειδή το Blog λέγεται Blues Hand να ακούσουμε και λίγο Blues. 1960 και ο Howlin' Wolf ερμηνεύει Willie Dixon. για την ιστορία οι υπόλοιποι μουσικοί στη συγκεκριμένη ηχογράφηση είναι ο Hubert Sumlin (Κιθάρα), Otis Spann (πιάνο), Willie Dixon (Μπάσο), και Fred Below (drums). Μήπως πάθατε κάτι με τα ονόματα που διαβάσατε;



Δε μπορείτε να φανταστείτε τι σας έχω για το τέλος !!!! Τι να πω και εγώ και τι πληροφορίες να δώσω. Για την ιστορία Otis Redding και I've been loving you...
Αφιερωμένο σε όλους τους ερωτευμένους και στον φίλο μου τον Βασίλη που το Σάββατο παντρεύεται.

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008

Μία Μεγάλη Μπάντα...


Το ξέρω, το ξέρω. Στο τελευταίο Post με έπιασε το φλώρικο και σας έπηξα στα λαλάδηκα (που έλεγε και κάποιος φίλος - Αδερφός). Σήμερα όμως, αγόρασα ένα πακέτο καπνό, χαρτάκια και φίλτρα και είπα να επιστρέψω σε πιο "αντρικά" θέματα.
Είμαι χαρούμενος που για δεύτερο συνεχόμενο Post συνεχίζω μουσικά και δεν επιστρέφω στην αφηγηματική εσωστρεφή (έτσι έχει χαρακτηρίσει τον τρόπο γραφής μου ένας άλλος φίλος - Αδερφός).
Όπως συχνά λέω το 1/3 του ελεύθερου χρόνου μου στη ζωή το έχω περάσει ακούγοντας, ψάχνοντας και αγοράζοντας μουσική. Στις διάφορες φάσεις της ζωής μου (μαθητής, φοιτητής, στρατιώτης, εργαζόμενος σε διάφορες εταιρίες)έχω γνωρίσει πάρα πολλούς ανθρώπους. Με αρκετούς από αυτούς ανέπτυξα στενή φιλική σχέση. Κοιτώντας προς τα πίσω, διαπιστώνω ότι το κοινό στοιχείο σε όλες σχεδόν τις προσωπικές μου (φιλικές)σχέσεις ήταν η μουσική. Δεν ακούγαμε κατ' ανάγκη τα ίδια πράγματα. Αλλά όλοι ήταν ψαγμένοι και είχαν άποψη για συγκεκριμένα είδη μουσικής. Έτσι πολλές φορές και τα μεταξύ μας πειράγματα είχαν ως στοιχείο τις μουσικές επιλογές του καθενός.
Παρά λοιπόν τις διαφορετικές μουσικές προτιμήσεις υπάρχει μία μπάντα στην οποία συναντώ όλους τους ανθρώπους. Από άτομα που ακούν Garage, ανθρώπους με Mod αισθητική και κουλτούρα, από ποιο Lounge και Groovy τύπους, από κόσμο με Pank κουλτούρα μέχρι και Rockabill-άδες, υπάρχει μία μπάντα συνάντησης.
Ξέρω - Ξέρω, πολύ μεγάλη η εισαγωγή μου και σας έσπασα τα @@. Η μπάντα στην οποία αναφέρομαι δεν είναι άλλη από τους AC/DC. Εάν έπρεπε υποχρεωτικά να χαρακτηρίσω τη μουσική τους θα μιλούσα για Electric Boogie.
Η μπάντα δημιουργήθηκε το 1973 στην Αυστραλία από τους αδερφούς Angus και Malcolm Young. Τη πρώτη σύνθεση της μπάντας συμπλήρωναν εκτός από τους αδερφούς Young, που ήταν οι κιθαρίστες της μπάντας, οι Dave Evans (φωνητικά), Larry Van Kriedt (Μπάσο) και Colin Burgess (drums). Τον Σεπτέμβριο του 1974 ο Bonn Scott που ήταν σκοτσέζικης καταγωγής γεννημένος στην Αυστραλία, αντικατέστησε τον Dave Evans στα φωνητικά.

Στις 19 Φεβρουαρίου του 1980 ο Bonn Scott χάνει τη ζωή του στο Λονδίνο. Ως επίσημη γνωμάτευση καταγράφεται οξεία Αλκοολική δηλητηρίαση. Αντικαταστάτης του στη μπάντα ο έως σήμερα, Βρετανός, τραγουδιστής Brian Johnson.
Την ίδια χρονιά η μπάντα ηχογραφεί στις Μπαχάμες και κυκλοφορεί τον δίσκο με τίτλο Back in Black στον οποίο συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων τα τραγούδια Hells Bells, You Shook Me All Night Long καθώς και το ομώνυμο Back in Black. Ο δίσκος φτάνει στο νούμερο 1 στην Μεγάλη Βρετανία και στο νούμερο 4 στις Ηνωμένες πολιτείες. Μέχρι και το 2006 είχε πουλήσει περισσότερα από 22 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στην Αμερική αποτελώντας τον πέμπτο δίσκο σε πωλήσεις.
Τον Μάρτιο του 2003 η μπάντα μπαίνει στο Rock and Roll Hall of fame και έτσι αναγνωρίζεται και επισήμως ως μία από τις κορυφαίες Rock n' Roll μπάντες όλων των εποχών.
Θα μπορούσα να γράψω πολλά πράγματα για αυτή τη τεράστια μπάντα, αλλά αν κανείς ανατρέξει στο internet μπορεί να βρει όλη τη πληροφορία που θέλει. Δικός μου στόχος ήταν να αναδείξω κάποιες χαρακτηριστικές στιγμές που δηλώνουν το μεγαλείο των AC/DC.
Πολλά όμως γράψαμε, ώρα λοιπόν να περάσουμε στη μουσική. Εν αρχή το ομώνυμο τραγούδι από τον δεύτερο δίσκο του συγκροτήματος με τίτλο "Dirty Deeds Done Dirt Cheap". Με αφορμή τους στίχους αυτού του τραγουδιού να πω έτσι γενικά για τους φίλους - φίλες ότι έχω ένα κινητό τηλέφωνο ανοικτό 24 ώρες, ενώ είμαι πολλές ώρες της ημέρας μπροστά από έναν Η/Υ και βλέπω τα mails μου. Αυτό σημαίνει ότι και αν ακόμη χάνομαι, λόγο υπερβολικού επαγγελματικού φόρτου, σε οποιαδήποτε στιγμή χαράς θα είμαι εκεί για χαρώ μαζί τους και σε οποιαδήποτε δύσκολη στιγμή θα είμαι παρόν για να συμπαρασταθώ και να μοιραστώ τον πόνο. Αυτό το σχόλιο το έκανα έτσι γενικά...
Το παρακάτω Video είναι από τη συναυλία της μπάντας στο Donington το 1991 και η εκτέλεση είναι με τραγουδιστή τον Brian Johnson.



Αφού ευχηθώ γυαλικά και άλλα εύθραυστα αντικείμενα να παρέμειναν στη θέση τους μετά το άκουσμα του πρώτου τραγουδιού να συνεχίσω με ένα τραγούδι από τον ίδιο δίσκο και να το αφιερώσω σε όλους τους φίλους/φίλες μου. Ο τίτλος αυτού "Big Balls"



Συνεχίζουμε με ένα τραγούδι από τον τρίτο δίσκο της μπάντας που κυκλοφόρησε το 1977 και είχε τίτλο Let There Be Rock. Το συγκεκριμένο τραγούδι το είχα αφιερώσει για τη μέρα των ερωτευμένων σε ένα προηγούμενο Blog που είχα και που για προσωπικούς λόγους διέγραψα. Ο τίτλος του τραγουδιού είναι whole lotta Rosie.
Rosie, Rosie, Rosie, Rosie
Rosie, Rosie, Rosie, Rosie
Rosie, Rosie, Rosie, Rosie
Rosie, Rosie, Rosie, Rosie



Πάμε σε ένα τραγούδι από τον πρώτο δίσκο της μπάντας που όπως είπαμε κυκλοφόρησε το 1975 με τίτλο High Voltage. Ένα τραγούδι για εκρηκτικούς τύπους με τίτλο T.N.T. αφιερωμένο στον giati_baba?.



στο 1980 και στον πολυδιαφημισμένο (όχι άδικα)δίσκο Back in Black. Από αυτόν το δίσκο ακούμε το Hells Bells. Αφιερωμένο στο Νίκο (συνοδηπόρο στο Kyr-i-louben)



To 1981 οι AC/DC κυκλοφορούν τον 7ο δίσκο τους με τίτλο "For those about to rock" με το ομώνυμο τραγούδι αφιερωμένο στη μνήμη του Bonn Scott. Στη μνήμη όλων των μεγάλων της Rock. Αν όντως υπάρχει η γειτονιά των αγγέλων θα έχει απίστευτα Jams...



1991 Live at Donington και Angus Young Show... Απολαύστε... Το άτομο είναι Rock με όλη τη σημασία της λέξεως...



Πάμε λοιπόν και στο μεγάλο σουξέ. 1980 από το LP Back in Black και "You Shook Me All Night Long". Αλλα για να σας (διαολο)στείλω και λίγο θα παραθέσω μία εκτέλεση (στη κυριολεξία) από την Celine Dion και την Anastasia. Αν και το δολοφονούν θα τις συγχωρήσω την μεν Celine Dion για τα High Heels (Fetish είναι αυτά τι να κάνω τώρα !!!) τη δε Anastasia γιατί είναι γυναικάρα γενικότερα. Αλλά ας πει κάποιος στον/στην κιθαρίστα/κιθαρίστρια (γυναίκα πρέπει να είναι) με τα πράσινα ότι δε μπορεί να παίζεις solo των AC/DC με Stratocaster και μάλιστα πράσινη !!! (Ήμαρτον, δεν υπάρχει θεός ???.)
Angus αυτά παθαίνεις άμα γράφεις σουξέ !!!



Και επειδή δε μπορούσα σε Post για τους AC/DC να σας αφήσω με τελευταία εικόνα την Celine Dion και την Anastasia και μιας και το ιστολόγιο είναι Blues, να δούμε τι έγινε όταν ο Angus και ο Malcolm συνάντησαν τους Rolling Stones...